Πρόσβαση σε εμπιστευτικές πληροφορίες μπορούν να έχουν οι εθνικές χρηματοπιστωτικές εποπτικές αρχές

in ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Οι εθνικές χρηματοπιστωτικές εποπτικές αρχές μπορούν να παρέχουν πρόσβαση σε πληροφορίες που καλύπτονται από το επαγγελματικό απόρρητο προς εξασφάλιση των δικαιωμάτων άμυνας ή ακόμη με σκοπό τη χρησιμοποίησή τους στο πλαίσιο αστικής ή εμπορικής δίκης, υπό προϋποθέσεις, έκρινε σήμερα το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξετάζοντας υπόθεση την οποία του παρέπεμψε το Cour administrative du Luxembourg (διοικητικό εφετείο του Λουξεμβούργου).

Με τη σημερινή απόφασή του στην υπόθεση C-358/16 το Δικαστήριο κρίνει καταρχάς ότι η οδηγία για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων, όταν προβλέπει ότι η υποχρέωση τηρήσεως του επαγγελματικού απορρήτου μπορεί, όλως εξαιρετικώς, να κάμπτεται στις περιπτώσεις που εμπίπτουν στο ποινικό δίκαιο, αφορά μόνον τη διαβίβαση ή τη χρήση εμπιστευτικών πληροφοριών προς τον σκοπό ασκήσεως διώξεως, καθώς και προς επιβολή κυρώσεων προβλεπόμενων από το εθνικό ποινικό δίκαιο.

Το ΔΕΕ κρίνει ότι “όταν μια αρμόδια αρχή επικαλείται την προβλεπόμενη από την οδηγία υποχρέωση τηρήσεως του επαγγελματικού απορρήτου για να αρνηθεί την ανακοίνωση πληροφοριών τις οποίες η ίδια έχει στη διάθεσή της αλλά οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στον φάκελο που αφορά το άτομο σε βάρος του οποίου έχει εκδοθεί βλαπτική πράξη, εναπόκειται στο αρμόδιο εθνικό δικαστήριο να εξακριβώσει αν οι εν λόγω πληροφορίες έχουν αντικειμενική σχέση με τις αιτιάσεις σε βάρος του ενδιαφερομένου και, σε περίπτωση που συμβαίνει κάτι τέτοιο, να σταθμίσει τα συγκρουόμενα συμφέροντα πριν αποφασίσει την ανακοίνωση καθεμιάς από τις ζητούμενες πληροφορίες”.

Το ΔΕΕ επιπλέον απαιτεί να βεβαιώνονται “τόσο τα εποπτευόμενα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα όσο και οι αρμόδιες αρχές ότι οι παρεχόμενες εμπιστευτικές πληροφορίες θα διατηρήσουν καταρχήν τον εμπιστευτικό τους χαρακτήρα”.

Εξηγεί δε ότι η επίμαχη οδηγία 2013/36 επιβάλλει, ως γενικό κανόνα “την υποχρέωση τηρήσεως του επαγγελματικού απορρήτου προκειμένου να προστατεύσει όχι μόνον τα ειδικά συμφέροντα των άμεσα ενδιαφερόμενων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, αλλά και το γενικό συμφέρον που συνδέεται με τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος εντός της Ένωσης”.

Το Δικαστήριο παρατηρεί περαιτέρω ότι η οδηγία 2013/36 προβλέπει εξαιρέσεις από την ως άνω γενική αρχή και παρέχει τη δυνατότητα στην αρμόδια αρχή να γνωστοποιήσει “μόνο στα απευθείας εμπλεκόμενα στην πτώχευση ή στην αναγκαστική εκκαθάριση του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος άτομα εμπιστευτικές πληροφορίες οι οποίες δεν αφορούν τους τρίτους που εμπλέκονται στις προσπάθειες διασώσεως του εν λόγω ιδρύματος, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο αστικής ή εμπορικής φύσεως αγωγών”.

Πηγή: ΚΥΠΕ

Latest from ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Go to Top